1
00:00:00,898 --> 00:00:02,316
- ฉันฮอลลี่ โจ ซามูเอลสัน

2
00:00:02,358 --> 00:00:07,864
เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2564
ครอบครัวของฉันถูกจับเป็นตัวประกัน

3
00:00:07,905 --> 00:00:09,532
[เพลงเครียด]

4
00:00:09,574 --> 00:00:12,535
ฉันได้ยินเสียงฝีเท้า
กำลังขึ้นบันได

5
00:00:12,577 --> 00:00:13,619
ผู้ชายคนนี้เดินเข้ามา

6
00:00:13,661 --> 00:00:15,747
[เพลงประกอบละคร]

7
00:00:15,788 --> 00:00:19,584
เขาเหงื่อหยด
และเขามีปืนอยู่ในมือ

8
00:00:19,625 --> 00:00:21,711
และเขาก็มองมาที่ฉัน
และเขากล่าวว่า

9
00:00:21,753 --> 00:00:23,337
“ฉันกำลังเดือดร้อน

10
00:00:23,379 --> 00:00:26,090
ฉันกำลังวิ่งหนี
และฉันต้องการตัวประกัน”

11
00:00:26,132 --> 00:00:27,884
♪ ♪

12
00:00:35,475 --> 00:00:37,143
- เราไม่รู้
ผู้ต้องสงสัยอยู่ที่ไหน

13
00:00:37,185 --> 00:00:40,063
เขาสามารถมีได้อย่างแท้จริง
ซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง

14
00:00:40,271 --> 00:00:42,398
- ฉันเดินเข้าไป
และฉันได้ยินแม่เป็นเหมือน

15
00:00:42,440 --> 00:00:44,358
“ไม่เป็นไรนะไพป์”
ไม่เป็นไร"

16
00:00:44,400 --> 00:00:47,445
- จากนั้นเธอก็ตระหนักได้
มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งหนี

17
00:00:47,487 --> 00:00:48,946
และเขาอยู่ในบ้านของเธอ

18
00:00:48,988 --> 00:00:50,406
และฉันก็คิดเพียงว่า

19
00:00:50,448 --> 00:00:52,075
“ฉันต้องพาเธอออกไป
จากผู้ชายคนนี้”

20
00:00:52,283 --> 00:00:53,076
- [กรีดร้อง]

21
00:00:53,284 --> 00:00:54,827
[กระสุนปืน
เสียงแหลมสูง]

22
00:00:54,869 --> 00:00:56,621
♪ ♪

23
00:00:56,662 --> 00:00:58,331
[เสียงไซเรนคร่ำครวญ]

24
00:00:58,372 --> 00:01:04,837
♪ ♪

25
00:01:04,879 --> 00:01:08,257
[เพลงเบาๆ]

26
00:01:08,299 --> 00:01:13,304
- ครอบครัวของฉันเรามี
การเดินทางค่อนข้างมาก

27
00:01:13,346 --> 00:01:17,850
สามีของฉัน คริส และฉัน
ทั้งคู่เติบโตขึ้นมาในยูทาห์

28
00:01:17,892 --> 00:01:21,354
เราลงเอยด้วยการออกเดทกัน
ในช่วงเวลาสั้น ๆ

29
00:01:21,395 --> 00:01:24,690
และเขาก็เสนอว่า
และเราก็แต่งงานกัน

30
00:01:24,732 --> 00:01:28,402
หกเดือน... (หัวเราะ) ต่อมา
ซึ่งมันบ้าไปแล้ว

31
00:01:28,444 --> 00:01:32,281
แล้วครอบครัวของเราก็เริ่ม
อย่างรวดเร็วหลังจากนั้น

32
00:01:32,323 --> 00:01:34,742
เรามีสอง
ลูกสาวที่สวยงาม

33
00:01:34,784 --> 00:01:36,786
ไพเพอร์ และเพรสลีย์

34
00:01:36,828 --> 00:01:41,249
และพวกเขาเป็น
ความรักในชีวิตของฉัน

35
00:01:41,290 --> 00:01:42,250
- พวกมันซุกซน

36
00:01:42,291 --> 00:01:44,418
อืม เป็นลีโอทั้งคู่เลย

37
00:01:44,460 --> 00:01:47,380
พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร
และพวกเขาก็ตามทัน

38
00:01:47,421 --> 00:01:49,298
ไพเพอร์น่ารักเสมอ
ดูแลเพรสลีย์

39
00:01:49,340 --> 00:01:51,134
เพราะเธออายุมากกว่า

40
00:01:51,175 --> 00:01:57,140
ในปี 2021 เด็กผู้หญิงมีอายุ 20 ปี
และ 16.

41
00:01:57,348 --> 00:01:59,851
- เราทุกคนมีชีวิตอยู่
ในเมืองฟาร์มิงตัน รัฐยูทาห์

42
00:01:59,892 --> 00:02:01,894
ฉันคิดว่าชุมชนดีมาก

43
00:02:01,936 --> 00:02:03,187
ฉันชอบมีภูเขา

44
00:02:03,229 --> 00:02:05,189
และเช่นเดียวกับทุกฤดูกาล

45
00:02:05,231 --> 00:02:07,275
และผู้คนก็น่ารักมาก

46
00:02:07,316 --> 00:02:10,153
มันเหมือนกับว่า
ชุมชนที่ใกล้ชิด

47
00:02:10,194 --> 00:02:13,156
- มันเป็นตัวอักษร
15 นาทีทางเหนือของ Salt Lak

48
00:02:13,406 --> 00:02:16,826
ถ้าคุณทำงานในซอลท์เลค
หรือถ้าคุณอยู่ใกล้ที่ไหนสักแห่ง

49
00:02:16,868 --> 00:02:19,162
ฟาร์มิงตันคงจะเป็นสถานที่
คุณคงอยากอยู่ในนั้นแน่ๆ

50
00:02:19,370 --> 00:02:21,164
- พ่อแม่ของเพื่อนทุกคน
รู้จักพ่อแม่ของกันและกัน

51
00:02:21,414 --> 00:02:25,209
มันก็แค่แบบว่า
บรรยากาศเมืองเล็กๆ ที่สนุกสนาน

52
00:02:25,251 --> 00:02:27,670
เช่นเราจะจากไป
ประตูของเราปลดล็อคทุกคืน

53
00:02:27,712 --> 00:02:29,630
ฉันจะนอนหลับ
โดยที่หน้าต่างของฉันเปิดกว้าง

54
00:02:29,672 --> 00:02:32,175
ฉันเพิ่งถูกใช้
เพื่อให้รู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง

55
00:02:32,216 --> 00:02:34,177
- เราไม่เคยล็อคประตูของเรา

56
00:02:34,218 --> 00:02:35,595
เราไม่เคยกังวลว่า
คุณรู้ไหม

57
00:02:35,636 --> 00:02:38,681
หน้าต่างอะไรเปิดอยู่
ประตูไหนถูกปลดล็อค

58
00:02:38,723 --> 00:02:42,977
- มันเป็นเพียงสถานที่
ที่ที่คุณรู้สึกปลอดภัยมาก

59
00:02:43,019 --> 00:02:45,188
คุณไม่ได้คิดสองครั้ง
เกี่ยวกับเรื่องนั้น

60
00:02:45,438 --> 00:02:51,194
และในปี 2021
สิ่งที่คิดไม่ถึงเกิดขึ้น

61
00:02:51,402 --> 00:02:54,197
[เสียงไซเรนร้อง]

62
00:02:54,405 --> 00:02:58,201
[เพลงเครียด]

63
00:02:58,409 --> 00:02:59,410
- ฉันชื่อไมค์ เชลดอน

64
00:02:59,452 --> 00:03:01,746
ฉันทำงานให้กับผู้มีพระคุณ
กรมตำรวจ,

65
00:03:01,787 --> 00:03:03,080
เขตอำนาจศาลใกล้เคียง

66
00:03:03,122 --> 00:03:04,540
ไปยังที่ซึ่งครอบครัวซามูเอลสันอาศัยอยู่

67
00:03:04,582 --> 00:03:05,791
ฉันเป็นจ่าที่นั่น

68
00:03:05,833 --> 00:03:07,585
ฉันเคยเป็นหัวหน้าทีม

69
00:03:07,627 --> 00:03:10,588
สำหรับเซาท์เดวิส
ทีมยุทธวิธีหน่วย SWAT ของเมโทร

70
00:03:10,630 --> 00:03:13,382
สำหรับการดำเนินไปเจ็ดปีแล้ว

71
00:03:13,424 --> 00:03:15,384
หนึ่งในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เกี่ยวกับการเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ

72
00:03:15,426 --> 00:03:18,304
คือว่าไม่มีวัน
ก็เหมือนเดิม

73
00:03:18,346 --> 00:03:21,432
ในคืนที่เกิดเหตุ
การสื่อสารของเราติดต่อฉัน

74
00:03:21,474 --> 00:03:23,226
ทางวิทยุ
แจ้งให้ฉันทราบ

75
00:03:23,267 --> 00:03:24,936
ว่ามี
การแสวงหายานพาหนะ

76
00:03:24,977 --> 00:03:26,103
มุ่งหน้าไปทางของเรา

77
00:03:38,991 --> 00:03:41,035
เราจำเป็นต้องลอง
เพื่อเข้ารับตำแหน่ง

78
00:03:41,077 --> 00:03:44,538
เพื่อปรับใช้สไปค์หรืออะไรก็ตาม
เทคโนโลยีอื่นๆ ที่เราต้องการ

79
00:03:55,549 --> 00:03:57,635
[เสียงไซเรนร้อง]

80
00:04:00,054 --> 00:04:01,264
- ทหารของเราจริงๆ

81
00:04:01,472 --> 00:04:02,682
ได้สำเร็จ
แทงรถ,

82
00:04:02,723 --> 00:04:03,849
และรถก็ชนกัน

83
00:04:03,891 --> 00:04:05,768
และรายบุคคล
เคยวิ่งด้วยเท้า

84
00:04:20,825 --> 00:04:25,454
- ดังนั้นเราจึงมี
อาจจะระหว่าง...

85
00:04:25,496 --> 00:04:29,125
เอ่อ บ้านสร้างเสร็จ 40 และ 50 หลัง

86
00:04:29,166 --> 00:04:30,960
ว่าบุคคลนี้
อาจจะเข้าได้

87
00:04:31,002 --> 00:04:32,795
เขาสามารถเข้าไปในบ้านว่างได้

88
00:04:32,837 --> 00:04:34,005
เขาสามารถเข้าไปได้
ของบ้านต่างๆ

89
00:04:34,046 --> 00:04:35,923
ที่กำลังก่อสร้างอยู่

90
00:04:35,965 --> 00:04:38,301
แท้จริงแล้วเขาเป็นได้
ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง

91
00:04:38,342 --> 00:04:42,430
ในพื้นที่ 1.5 ตารางไมล์นั้น

92
00:04:42,471 --> 00:04:45,516
[เฮลิคอปเตอร์หวือ]

93
00:04:47,893 --> 00:04:51,939
- ช่วงเย็นของวันที่ 9 กันยายน
มันค่อนข้างไม่มีเหตุการณ์เลย

94
00:04:51,981 --> 00:04:57,320
ฉันกินยานอนหลับ
ในเวลากลางคืน

95
00:04:57,528 --> 00:04:59,613
แล้วฉันก็ไปตามปกติ
เข้านอนประมาณเที่ยงคืน

96
00:04:59,655 --> 00:05:02,158
[เพลงเบาๆ]

97
00:05:02,199 --> 00:05:04,368
- ฉันกำลังเริ่มต้น
มัธยมปีแรกของฉัน

98
00:05:04,410 --> 00:05:05,870
และมันก็น่าตื่นเต้นมาก

99
00:05:05,911 --> 00:05:09,332
และจริงๆแล้วเรา
ได้ไปชอปปิ้งกลับบ้านแล้ว

100
00:05:09,582 --> 00:05:14,420
วันนั้นเพราะฉันมี
กลับบ้านวันที่ 11

101
00:05:14,462 --> 00:05:15,755
ใช่ เราเพิ่งมี
คืนปกติ

102
00:05:15,796 --> 00:05:17,381
และฉันก็เข้านอนแล้ว

103
00:05:23,554 --> 00:05:24,889
- ไปป์ -- เราเรียกเธอว่าไปป์ --

104
00:05:24,930 --> 00:05:26,349
เราเป็นคนนอนไม่หลับ

105
00:05:26,474 --> 00:05:29,852
งั้นเรา--ฉันหมายถึง ฉันเดาว่าเราจะไป
เข้านอนในตอนเช้า

106
00:05:29,894 --> 00:05:31,312
[หัวเราะ] ดังนั้น.

107
00:05:31,354 --> 00:05:34,774
♪ ♪

108
00:05:34,815 --> 00:05:37,818
[เพลงลางร้าย]

109
00:05:37,860 --> 00:05:40,821
ฉันขึ้นไปที่สตูดิโอของฉัน
ห้องใต้หลังคาสตูดิโอ,

110
00:05:40,863 --> 00:05:43,157
ที่ที่ฉันสามารถทำใจให้สบายได้

111
00:05:43,199 --> 00:05:47,328
ฉันจำได้ว่าแค่พยายาม
เพื่อตัดสินใจว่าจะดูอะไร

112
00:05:47,370 --> 00:05:53,751
และฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้า
กำลังขึ้นบันได

113
00:05:53,793 --> 00:05:55,711
และเมื่อฉันเงยหน้าขึ้นมอง--

114
00:05:55,753 --> 00:06:00,049
และภาพนี้คือ
ยังคงชัดเจนสำหรับฉัน...

115
00:06:00,091 --> 00:06:02,426
[ทีวีเล่นไม่ชัดเจน]
ผู้ชายคนนี้กำลังเดินเข้าประตูไป

116
00:06:02,468 --> 00:06:06,347
[เพลงที่น่าสงสัย]

117
00:06:06,389 --> 00:06:09,934
♪ ♪

118
00:06:09,975 --> 00:06:15,398
เขาเหงื่อหยด
และเขามีปืนอยู่ในมือ

119
00:06:15,564 --> 00:06:18,150
ฉันแค่ตกใจ
และฉันแค่จำได้

120
00:06:18,192 --> 00:06:21,070
มองดูเขาแล้วฉันก็พูดว่า
“กรุณาอย่า.

121
00:06:21,112 --> 00:06:25,032
“ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย
ฉันเป็นแม่”

122
00:06:25,074 --> 00:06:27,410
และเขาก็มองมาที่ฉัน
และเขากล่าวว่า

123
00:06:27,576 --> 00:06:29,036
“ฉันกำลังเดือดร้อน

124
00:06:29,078 --> 00:06:31,956
“ฉันกำลังวิ่งหนี
และฉันต้องการสถานที่ที่จะไป

125
00:06:31,997 --> 00:06:33,416
และฉันต้องการตัวประกัน”

126
00:06:33,582 --> 00:06:37,044
♪ ♪

127
00:06:40,631 --> 00:06:44,009
[เพลงเครียด]

128
00:06:44,051 --> 00:06:49,974
- ฉันแค่กลัวมาก
อย่างแน่นอน--

129
00:06:50,015 --> 00:06:51,434
มันยากที่จะอธิบายด้วยซ้ำ

130
00:06:51,684 --> 00:06:53,978
เว้นแต่คุณจะเคยเข้าไป
สถานการณ์นั้น

131
00:06:54,019 --> 00:06:57,064
มันอยู่ไหน--
คุณเกือบจะรู้สึกชา

132
00:06:59,024 --> 00:07:04,447
ความคิดแรกของเขาก็คือว่า
เขาต้องการขึ้นรถ

133
00:07:04,572 --> 00:07:08,784
และเขาต้องการฉัน
เพื่อขับรถพาเขาไปลาสเวกัส

134
00:07:08,826 --> 00:07:13,456
และเขาต้องการที่จะมีฉัน
เป็นตัวประกันในการหลบหนี

135
00:07:13,622 --> 00:07:15,458
สำหรับฉัน ฉันรู้ว่าแบบว่า
เมื่อคุณขึ้นรถแล้ว

136
00:07:15,666 --> 00:07:18,461
นั่นเหมือนกับ--
นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัว

137
00:07:18,544 --> 00:07:20,796
เราก็เลยนั่งรถไป

138
00:07:20,838 --> 00:07:24,091
และเขาก็เริ่มได้รับ
กังวลและอยู่ไม่สุขจริงๆ

139
00:07:24,133 --> 00:07:28,345
และ--และนั่นคือตอนที่เขาเป็น
เช่น "รอ รอ รอ"

140
00:07:28,387 --> 00:07:31,974
และเขาคงจำเป็น ฉันเดาว่า
สิ่งที่ต้องทำเฮโรอีนของเขา?

141
00:07:32,016 --> 00:07:35,186
♪ ♪

142
00:07:35,227 --> 00:07:39,482
ดังนั้นฉันคิดว่าเขาคิดออก
ทันทีนั้น

143
00:07:39,690 --> 00:07:43,402
โอเค รถคันนี้คือ
จะไม่ไปทำงาน

144
00:07:43,444 --> 00:07:45,237
ถ้าเขาต้องการใช้ยาของเขา

145
00:07:45,279 --> 00:07:51,368
♪ ♪

146
00:07:51,410 --> 00:07:54,497
เขาจึงเดินทางกลับในที่สุด
ในห้องโคลน

147
00:07:54,663 --> 00:07:58,501
ด้านในโรงรถของเรา

148
00:07:58,667 --> 00:08:01,504
ฉันมีโทรศัพท์อยู่กับตัว
และฉันพยายามคิด

149
00:08:01,754 --> 00:08:06,383
ว่าฉันจะโทรหา 911 ได้อย่างไร

150
00:08:06,425 --> 00:08:10,012
และฉันจำได้ว่าแบบว่า
เอื้อมมือกลับไปสู่แสงสว่าง

151
00:08:10,054 --> 00:08:13,098
และพยายามจะสั่นไหว
เพื่อทำอะไรก็ได้

152
00:08:13,140 --> 00:08:17,061
เพื่อทำสัญลักษณ์บางอย่าง
และฉันก็ทำไม่ได้

153
00:08:17,102 --> 00:08:20,147
เขามีปืนนั้นอยู่ใกล้ฉันมาก

154
00:08:22,691 --> 00:08:25,528
เขาบอกฉันว่าเขามี
สองบุคลิก

155
00:08:25,611 --> 00:08:27,404
ด้านหนึ่งคือด้านมืดของเขา

156
00:08:27,446 --> 00:08:29,532
ด้านหนึ่งคือด้านดีของเขา

157
00:08:29,573 --> 00:08:32,368
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาได้รับทั้งหมด
ปัญหาที่เขาประสบ

158
00:08:32,409 --> 00:08:35,496
คือเมื่อไร
ด้านมืดเข้าครอบงำ

159
00:08:35,538 --> 00:08:37,540
มันทำให้เขาทำ
สิ่งที่เลวร้ายจริงๆ

160
00:08:37,790 --> 00:08:42,169
ฉันคิดว่า "ฉันกำลังลำบาก
กับผู้ชายคนนี้”

161
00:08:45,214 --> 00:08:47,424
[เสียงไซเรนร้อง]

162
00:08:47,466 --> 00:08:48,551
- เราไม่มีความคิด
ว่ามี

163
00:08:48,759 --> 00:08:52,179
สถานการณ์ตัวประกันกำลังเกิดขึ้น

164
00:08:52,221 --> 00:08:54,515
ฉันต้องการที่จะก่อน
ใช้เฮลิคอปเตอร์

165
00:08:54,557 --> 00:08:56,267
ก่อนที่เราจะผลักร่างใดๆ เข้าไป

166
00:08:56,308 --> 00:09:00,521
เอ่อ เฮลิคอปเตอร์พร้อมแล้ว
ด้วยอินฟราเรดและเฟลอร์

167
00:09:00,563 --> 00:09:04,149
และมีความสามารถ
เพื่อดูในเวลากลางคืน

168
00:09:12,408 --> 00:09:16,287
เราก็ไม่รู้
ผู้ต้องสงสัยอยู่ที่ไหน

169
00:09:16,328 --> 00:09:20,624
ภายในไม่กี่นาทีเราก็ได้
ตำรวจ 60 นายเข้าท่วมพื้นที่นั้น

170
00:09:20,666 --> 00:09:22,585
ฉันจึงรู้จักผู้ต้องสงสัยคนนั้น
อยู่ที่ไหนสักแห่ง

171
00:09:22,626 --> 00:09:24,169
ภายในพื้นที่กักกันของเรา

172
00:09:30,384 --> 00:09:31,343
- ถ้าเป็นเฮลิคอปเตอร์
ไม่พบเขา

173
00:09:31,385 --> 00:09:32,595
หรือโดรนไม่พบเขา

174
00:09:32,636 --> 00:09:34,597
ฉันต้องการคนที่ดีที่สุด
ในการบังคับใช้กฎหมาย

175
00:09:40,477 --> 00:09:44,607
- เขาเริ่มถามฉัน
ใครอยู่ที่ไหน

176
00:09:44,773 --> 00:09:47,610
ฉันบอกเขาว่า "เอาล่ะ
สามีของฉัน คริส

177
00:09:47,818 --> 00:09:49,945
“อยู่ในห้องนอน..
เขากำลังนอนหลับ

178
00:09:49,987 --> 00:09:53,574
“เขากินยานอนหลับ.
ในเวลากลางคืน

179
00:09:53,616 --> 00:09:56,035
“เมื่อเขาทำอย่างนั้น
เขาไม่ได้ยินอะไรเลย

180
00:09:56,076 --> 00:10:00,039
“เขา--เขาออกไปนับแล้ว

181
00:10:00,080 --> 00:10:02,625
“ไพเพอร์อาจจะ.
มาที่นี่คืนนี้

182
00:10:02,750 --> 00:10:04,585
แต่ฉันไม่รู้เรื่องนั้น"

183
00:10:04,627 --> 00:10:11,133
แล้วฉันก็พูดว่า "ฉันมี
เพรสลีย์ของฉันนอนอยู่ชั้นล่าง

184
00:10:11,175 --> 00:10:14,595
“เธอเป็นลูกที่กังวลมากของฉัน

185
00:10:14,637 --> 00:10:17,973
เราไม่อยากให้เธอเกี่ยวข้อง
ในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง”

186
00:10:18,015 --> 00:10:21,644
และทันทีที่ฉันพูดว่า
“เธอเป็นลูกขี้กังวลของฉัน”

187
00:10:21,810 --> 00:10:24,688
เขาพูดว่า "เอาล่ะ เราต้องการ
เพื่อป้องกันไม่ให้เธอปะปนกัน”

188
00:10:27,691 --> 00:10:34,239
และนั่นคือตอนที่เขาต้องการ
เพื่อเริ่มปรุงยาของเขา

189
00:10:34,281 --> 00:10:37,242
[เพลงมืด]

190
00:10:37,284 --> 00:10:44,249
♪ ♪

191
00:10:44,291 --> 00:10:47,503
เห็นได้ชัดว่าเขาเป็น
แค่สภาพจิตใจไม่โอเค

192
00:10:52,758 --> 00:10:57,805
เขาบอกฉันว่าเขาหายไป
ในระบบการอุปถัมภ์

193
00:10:59,890 --> 00:11:01,684
ไม่เคยมีใครรักเขาเลย

194
00:11:01,725 --> 00:11:04,478
เขาไม่เคยพอ

195
00:11:04,520 --> 00:11:08,190
และเขาเพิ่งเริ่มต้น
พูดถึงชีวิตของเขา

196
00:11:10,901 --> 00:11:13,237
แล้วฉันก็บอกได้เลยว่า
หลังจากที่เขาจะทำ

197
00:11:13,278 --> 00:11:16,156
ไม่ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
กับเฮโรอีน

198
00:11:16,198 --> 00:11:19,368
เขาเริ่มได้รับ
น่ากลัวกว่าเล็กน้อย

199
00:11:19,410 --> 00:11:25,040
♪ ♪

200
00:11:25,082 --> 00:11:27,543
[เสียงดังกราวประตูโรงรถ]

201
00:11:27,584 --> 00:11:30,671
และฉันได้ยินเสียงโรงรถ

202
00:11:30,713 --> 00:11:33,674
และหัวใจของฉัน
จมลงอย่างแน่นอน

203
00:11:33,716 --> 00:11:37,261
เพราะฉันรู้
ไพเพอร์กำลังจะกลับบ้าน

204
00:11:37,302 --> 00:11:40,264
[เพลงเครียด]

205
00:11:40,305 --> 00:11:43,058
♪ ♪

206
00:11:43,100 --> 00:11:45,728
ไพเพอร์เข้าออก
เวลาประมาณ 03.00 น

207
00:11:45,978 --> 00:11:50,149
ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ

208
00:11:52,693 --> 00:11:56,739
- ในละแวกบ้านของฉัน
มีตำรวจมากมาย

209
00:11:56,822 --> 00:11:58,782
และฉันก็หยุดจริงๆ
โดยตำรวจคนหนึ่ง

210
00:11:58,824 --> 00:12:00,576
ก่อนที่จะดึง
เข้าไปในถนนรถแล่นของฉัน

211
00:12:00,617 --> 00:12:01,744
และพวกเขาก็แบบว่า
“มีผู้ชายคนหนึ่งที่เราเพิ่ง

212
00:12:01,785 --> 00:12:03,746
“เหมือนถูกแทงบนทางด่วน

213
00:12:03,912 --> 00:12:05,539
“เขาก็แค่แบบว่า
ที่ไหนสักแห่งในพื้นที่

214
00:12:05,581 --> 00:12:09,251
ดังนั้นเราจึงเป็นเพียง
คอยจับตาดู”

215
00:12:09,293 --> 00:12:11,295
ฉันเดินเข้าไปก็ได้ยิน
แม่ของฉันก็แบบว่า

216
00:12:11,336 --> 00:12:13,756
"ไม่เป็นไร ไปป์ ไม่เป็นไร"

217
00:12:14,006 --> 00:12:18,260
- เธอเห็นปืนอยู่ในมือของเขา
และเธอก็มองมาที่ฉัน

218
00:12:18,302 --> 00:12:22,639
แล้วเธอก็ได้ตระหนัก
มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งหนี

219
00:12:22,681 --> 00:12:24,475
และเขาอยู่ในบ้านของเธอ

220
00:12:24,516 --> 00:12:27,436
♪ ♪

221
00:12:31,148 --> 00:12:33,776
[เฮลิคอปเตอร์หึ่ง]

222
00:12:33,817 --> 00:12:36,153
- เราได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์

223
00:12:36,195 --> 00:12:38,280
และฉันก็แค่คิดว่า

224
00:12:38,322 --> 00:12:40,699
“ว้าว” เหมือน “นี่คือเรื่องจริง”

225
00:12:42,951 --> 00:12:45,746
กำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง
เขาเริ่มคลั่งไคล้

226
00:12:45,788 --> 00:12:48,540
[เพลงเครียด]

227
00:12:48,582 --> 00:12:52,503
♪ ♪

228
00:12:52,544 --> 00:12:55,798
แต่แล้วเขาก็จำเป็น
เพื่อรับพลังของเขาอีกครั้ง

229
00:13:04,723 --> 00:13:07,684
- เขาเหมือนดึงออกมา
เฮโรอีนของเขา

230
00:13:07,726 --> 00:13:09,770
มันน่ากลัวจริงๆ

231
00:13:15,692 --> 00:13:20,364
เขาเริ่มพูดแปลกๆ
เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิง

232
00:13:22,866 --> 00:13:28,413
- เขาอ้างถึงการข่มขืน

233
00:13:28,455 --> 00:13:29,832
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน
ในฐานะแม่

234
00:13:29,915 --> 00:13:32,334
แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป

235
00:13:32,376 --> 00:13:37,840
ซึ่งไม่มีทางเลือกนอกจาก
เพื่อให้ฉันพยายามทำอะไรบางอย่าง

236
00:13:37,881 --> 00:13:39,550
เมื่อเขากำลังพูด
วิธีที่เขาพูด

237
00:13:39,591 --> 00:13:43,846
และฉันไม่รู้ว่าเขาคืออะไร
สามารถทำเพื่อลูกของฉันได้

238
00:13:43,887 --> 00:13:47,683
และฉันก็คิดว่า "ฉันต้องการ
พาเธอไปจากผู้ชายคนนี้”

239
00:13:47,724 --> 00:13:50,602
ฉันเพิ่งดูเขา
อย่างระมัดระวัง

240
00:13:50,644 --> 00:13:52,855
และเขากำลังนั่งอยู่
ข้างๆฉัน

241
00:13:53,063 --> 00:13:59,862
♪ ♪

242
00:14:01,947 --> 00:14:06,702
เขาเริ่มพยักหน้า

243
00:14:06,743 --> 00:14:10,539
และเขา--ครู่หนึ่ง
ตลอดทั้งคืน

244
00:14:10,581 --> 00:14:13,917
เขาไม่มีปืน
ในมือของเขา

245
00:14:13,959 --> 00:14:15,878
เขาจับตัวเองได้

246
00:14:16,128 --> 00:14:18,881
มันเหมือนกับว่า "โอ้
ฉันพยักหน้านิดหน่อยที่นี่”

247
00:14:21,758 --> 00:14:25,470
และไพเพอร์ก็มองมาที่ฉัน
เหมือนว่าเธอมีความคิดแบบเดียวกัน

248
00:14:25,512 --> 00:14:27,431
และฉันก็แบบว่า

249
00:14:27,472 --> 00:14:30,350
"นี่คืองานของฉัน"

250
00:14:30,392 --> 00:14:32,311
และเขาก็ลุกขึ้นยืน

251
00:14:32,352 --> 00:14:35,314
[เพลงที่ทำให้ไม่สงบ]

252
00:14:35,355 --> 00:14:41,361
♪ ♪

253
00:14:41,403 --> 00:14:42,905
ฉันคว้าปืน

254
00:14:43,155 --> 00:14:44,948
และฉันก็งอ
หลังเข่าของเขา

255
00:14:44,990 --> 00:14:47,910
และฉันก็ยิงใส่เขา

256
00:14:47,993 --> 00:14:50,662
[เสียงกระสุนปืน เสียงแหลมสูง]

257
00:14:50,704 --> 00:14:52,748
ฉันพลาด.

258
00:14:52,789 --> 00:14:57,961
และฉันก็คิดว่า "ฉันต้องถือไว้
สู่ปืนนี้เพื่อชีวิตที่รัก”

259
00:14:58,003 --> 00:14:59,922
- [คราง]

260
00:14:59,963 --> 00:15:03,634
- เขาเพิ่งเริ่มตี
บนหัวของฉัน

261
00:15:03,675 --> 00:15:05,886
และตีแขนของฉัน

262
00:15:07,804 --> 00:15:09,723
และสุดท้ายเขาก็ตีฉัน
ปวดหัวมาก

263
00:15:09,765 --> 00:15:14,561
ที่ฉันปล่อยปืน

264
00:15:14,603 --> 00:15:16,897
และเขาก็คว้ามันไว้...

265
00:15:16,939 --> 00:15:21,360
[ถอนหายใจ]
และเล็งมาที่ฉัน

266
00:15:21,401 --> 00:15:23,820
และความคิดแรกของฉันคือ
“เขาจะฆ่าฉัน...

267
00:15:23,862 --> 00:15:27,950
และฉันไม่ต้องการไปเปอร์
เพื่อดูสิ่งนั้น”

268
00:15:28,075 --> 00:15:29,952
ฉันคิดว่าฉันตายแล้ว

269
00:15:30,202 --> 00:15:33,956
ฉันคิดว่าลูก ๆ ของฉัน
จะไม่มีแม่

270
00:15:36,166 --> 00:15:39,628
ฉันจึงวิ่งไปเข้าห้องน้ำ
และใช้ประตู

271
00:15:39,670 --> 00:15:42,965
หวังจะเป็นอุปสรรค
สำหรับกระสุนนั้น

272
00:15:43,048 --> 00:15:45,968
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงคลิก...

273
00:15:46,134 --> 00:15:50,597
[เสียงคลิกปืน]
และปืนก็ไม่หลุด

274
00:15:50,639 --> 00:15:52,557
และฉันได้ยินไพเพอร์
ข้างนอกนั่นพูดว่า

275
00:15:52,599 --> 00:15:54,768
“อย่าทำร้ายแม่ฉันนะ..

276
00:15:54,810 --> 00:15:57,646
ฉันก็รักแม่เหมือนกัน
คุณรักลูก ๆ ของคุณ”

277
00:15:57,688 --> 00:16:02,985
เพราะคืนนั้นเขามี
บอกเราว่าเขามีลูกสองคน

278
00:16:05,362 --> 00:16:08,365
มันเหมือนกับว่าเขาแค่
ทันใดนั้นก็สงบลง

279
00:16:08,407 --> 00:16:13,036
เขามองไปที่ไพเพอร์ และเขาก็เป็นเช่นนั้น
เช่น "โอเค โอเค โอเค"

280
00:16:17,165 --> 00:16:22,004
ดังนั้นฉันจึงใช้เวลาสักครู่
เพื่อฟื้นความสงบของฉัน

281
00:16:22,045 --> 00:16:26,717
ฉันแค่ตัวสั่น
เหมือนใบไม้

282
00:16:26,758 --> 00:16:33,015
ขอบคุณพระเจ้าที่มันไม่ได้
จบลงด้วยวิธีอื่น

283
00:16:42,065 --> 00:16:46,028
อีธานเป็นของไพเพอร์
แฟนที่คบกันมานาน

284
00:16:46,069 --> 00:16:49,364
โดยพื้นฐานแล้วเขาก็คือ--
เขาเป็นเหมือนลูกของเรา

285
00:16:49,406 --> 00:16:52,034
ฉันหมายถึงเราแค่
เรียกเขาว่าพวกเราเอง

286
00:16:59,416 --> 00:17:01,752
- หลังจากเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น

287
00:17:01,793 --> 00:17:04,463
อีธานเริ่มโทรหาฉัน
และโทรศัพท์ของฉันก็เริ่มส่งเสียงพึมพำ

288
00:17:04,504 --> 00:17:07,549
[โทรศัพท์สั่น]

289
00:17:09,718 --> 00:17:11,636
และเขาก็แบบว่า
“นี่ใครโทรมาเหรอ?”

290
00:17:11,678 --> 00:17:14,973
ฉันก็แบบว่า
"นั่นแฟนฉัน"

291
00:17:15,015 --> 00:17:17,392
และฉันก็เริ่มตื่นตระหนกจริงๆ
ณ จุดนี้

292
00:17:17,434 --> 00:17:20,729
- เขาต้องการให้สิ่งต่าง ๆ ดูเหมือน
ปกติคือสิ่งที่เขาเอาแต่พูด

293
00:17:20,771 --> 00:17:23,899
เขาต้องการเธอ
เพื่อรับโทรศัพท์เครื่องนั้น

294
00:17:25,609 --> 00:17:27,402
- แล้วทันทีเมื่อไร
ฉันรับโทรศัพท์

295
00:17:27,444 --> 00:17:30,906
ฉันก็แบบว่า "เฮ้
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีนัก

296
00:17:30,947 --> 00:17:33,909
เช่นคุณไม่จำเป็นต้องมา
จบไปถ้าคุณไม่ต้องการ”

297
00:17:33,950 --> 00:17:37,120
- ฉันสามารถบอกได้ทันที
ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

298
00:17:37,162 --> 00:17:39,831
ฉันพูดว่า "คุณจบแล้ว
ที่บ้านพ่อแม่ของคุณ

299
00:17:39,873 --> 00:17:41,708
ฉันจะมามากกว่า "

300
00:17:41,750 --> 00:17:44,503
ใกล้บ้านของพวกเขามากขึ้น
ฉันเห็นตำรวจทุกที่

301
00:17:44,544 --> 00:17:46,088
ดังนั้นฉันจึงโทรหาเธอและฉันก็เป็นเช่นนั้น
เช่น "เฮ้ เกิดอะไรขึ้น?

302
00:17:46,129 --> 00:17:47,839
คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?"

303
00:17:47,881 --> 00:17:50,425
ฉันคิดว่าเธออาจจะพูด
ว่ามีผู้ชายคนหนึ่ง

304
00:17:50,467 --> 00:17:52,886
ที่พวกเขาพยายามค้นหา
บางอย่างเช่นนั้น

305
00:17:52,928 --> 00:17:55,097
ฉันก็แบบว่า "โอ้ใช่แล้ว
นี่มันบ้าไปแล้ว”

306
00:17:55,180 --> 00:17:57,057
แน่นอนคุณรู้ไหมว่า
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

307
00:17:57,099 --> 00:17:59,017
ที่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์

308
00:17:59,059 --> 00:18:02,687
[เพลงลางร้าย]

309
00:18:09,820 --> 00:18:11,446
- เฮลิคอปเตอร์มา
ไม่พบเขา

310
00:18:11,488 --> 00:18:14,116
ฉันรู้ว่าฉันต้องการ
เพื่อทำการตัดสินใจ

311
00:18:14,157 --> 00:18:15,242
ก้าวต่อไปของฉันคืออะไร

312
00:18:16,159 --> 00:18:19,830
ฉันโทรออกแล้ว
ทีมยุทธวิธี

313
00:18:19,871 --> 00:18:21,581
- ฉันชื่อจาเร็ด ทาเดฮาระ

314
00:18:21,623 --> 00:18:23,625
ฉันอยู่กับซอลท์เลคซิตี้
ทีมสวาท.

315
00:18:23,667 --> 00:18:28,588
ในเดือนกันยายนปี 2021
ฉันเคยเป็นหัวหน้าสไนเปอร์

316
00:18:28,630 --> 00:18:30,674
เมื่อเย็นก่อน
การช่วยเหลือตัวประกัน,

317
00:18:30,715 --> 00:18:33,927
ฉันและทีมเป็น
เมื่อเกิดอันตรายสูง

318
00:18:33,969 --> 00:18:36,596
หมายค้นห้ามเคาะ
สำหรับแก๊งรถไฟใต้ดิน

319
00:18:36,638 --> 00:18:37,973
และเราก็ทำเสร็จแล้ว
บริการรับประกันนั้น

320
00:18:38,014 --> 00:18:41,101
และฉันก็ขับรถผ่านไปจริงๆ
เหตุการณ์ เอ่อ

321
00:18:41,143 --> 00:18:43,770
ในฟาร์มิงตันระหว่างทางกลับบ้าน

322
00:18:43,812 --> 00:18:47,566
ฉันเห็นโพสต์คำสั่งของพวกเขา
กับรถตำรวจของพวกเขาทั้งหมด

323
00:18:47,607 --> 00:18:51,027
และสีแดงและสีน้ำเงิน และฉันก็พูดว่า
“เพื่อน ฉันดีใจที่ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น”

324
00:18:51,069 --> 00:18:55,157
ฉันต้องกลับบ้านหนึ่งชั่วโมง
แล้วฉันก็ถูกเรียกออกมา

325
00:18:55,407 --> 00:18:58,160
- ในปี 2021 ฉันเป็น
ผู้ช่วยหัวหน้าทีม

326
00:18:58,201 --> 00:19:00,579
กับเซาท์เดวิส
ทีมเมโทรสวาท.

327
00:19:00,620 --> 00:19:02,539
และจ่าเชลดอนก็โทรหาฉัน
และฉันก็ตื่นแล้ว

328
00:19:02,581 --> 00:19:04,166
โทรไปก็บอกว่า

329
00:19:04,207 --> 00:19:06,168
“ฉันต้องการคุณตอนนี้
แค่มาที่นี่”

330
00:19:13,216 --> 00:19:16,178
ฉันรู้ต่อไป
สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

331
00:19:16,219 --> 00:19:18,513
นั่นคือเขาได้รับ
เข้าไปในบ้านของใครบางคน

332
00:19:18,555 --> 00:19:21,766
และอาจมีก็ได้
สถานการณ์ตัวประกัน

333
00:19:28,356 --> 00:19:31,193
[เพลงที่น่าสงสัย]

334
00:19:31,359 --> 00:19:34,821
♪ ♪

335
00:19:34,863 --> 00:19:36,781
- [เสียงกรีดร้องอู้อี้]

336
00:19:36,823 --> 00:19:41,244
- ประมาณ 04:00 น.
ฉันได้ยินเสียงกรีดร้อง

337
00:19:46,583 --> 00:19:48,752
จำไว้ว่าฉันมี
เพิ่งกินยาเม็ดนี้ไป

338
00:19:48,793 --> 00:19:51,880
และฉันก็ยังคงแบบว่า
ค่อนข้างจะออกมา

339
00:19:51,922 --> 00:19:53,215
จากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงกรีดร้องมากขึ้น

340
00:19:53,423 --> 00:19:55,091
[ทั้งกรีดร้อง]

341
00:19:55,133 --> 00:19:57,177
- ฉันก็เลยแบบว่า
“มีบางอย่างแปลกไป

342
00:19:57,219 --> 00:19:58,970
มีบางอย่างเกิดขึ้น"

343
00:20:03,850 --> 00:20:06,228
จากนั้นฉันก็เริ่ม
กำลังเดินขึ้นไปชั้นบน

344
00:20:06,311 --> 00:20:09,064
และพอผมเดินเข้าไปก็มี.
มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น

345
00:20:09,105 --> 00:20:11,149
และสิ่งแรกที่ฉันเห็นคือ
เขามีปืน

346
00:20:11,191 --> 00:20:13,235
แล้วฉันก็แบบว่า
มองดูเขา

347
00:20:13,443 --> 00:20:15,904
แล้วฉันก็มองไปที่ฮอลลี่
และฉัน--

348
00:20:15,946 --> 00:20:19,699
เธอดูกลัว
เหมือนกลัวไปหมด

349
00:20:19,741 --> 00:20:21,243
ฉันจึงมองดูเขา
และฉันก็แบบว่า

350
00:20:21,368 --> 00:20:25,247
“คุณเป็นใคร [...] และ
ทำไมคุณถึงมาอยู่ใน [...] บ้านของฉัน?"

351
00:20:31,419 --> 00:20:32,837
[เพลงที่น่าสงสัย]

352
00:20:32,879 --> 00:20:36,049
- มีผู้ชายคนหนึ่ง
และเขามีปืน

353
00:20:36,091 --> 00:20:38,260
เขาแบบว่า "ว้าว ว้าว ว้าว
ง่ายง่าย

354
00:20:38,468 --> 00:20:39,928
เราไม่จำเป็นต้องบ้าไปแล้ว”

355
00:20:39,970 --> 00:20:42,931
และฉันก็แบบว่า "'บ้าไปแล้ว' เหรอ?
คุณอยู่ในบ้านของฉันพร้อมปืน

356
00:20:42,973 --> 00:20:45,809
เช่นคุณมาทำอะไรที่นี่?"

357
00:20:45,850 --> 00:20:47,143
เขาจึงแบบว่า
"คุณต้องนั่งลง"

358
00:20:47,185 --> 00:20:50,272
♪ ♪

359
00:20:50,438 --> 00:20:54,859
ดังนั้นฉันจึงนั่งอยู่ที่นั่นและฉันก็เป็นเช่นนั้น
กำลังพยายามประมวลผลอยู่นะ

360
00:20:54,901 --> 00:20:56,987
มันเหมือนกับว่า
คุณเพิ่งโดนไม้ตี

361
00:20:57,028 --> 00:20:58,280
และคุณก็แบบว่า
“ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ

362
00:20:58,488 --> 00:21:00,282
เกิดอะไรขึ้นตอนนี้”

363
00:21:09,124 --> 00:21:11,960
- แล้วเราก็ได้ยิน
โรงรถเปิดอยู่

364
00:21:12,002 --> 00:21:15,255
และเราก็แบบว่า
“อ้าว อีธานมาแล้ว”

365
00:21:24,848 --> 00:21:27,934
- เปิดโรงรถแล้ว
เดินเข้ามา

366
00:21:27,976 --> 00:21:31,730
และสิ่งแรกที่ฉันเห็นคือปืน
เล็งไปที่ท้องของฉัน

367
00:21:31,771 --> 00:21:37,110
♪ ♪

368
00:21:37,152 --> 00:21:38,945
[หายใจเข้าลึกๆ]
และ...

369
00:21:46,911 --> 00:21:49,914
[ร้องไห้]

370
00:21:49,956 --> 00:21:53,335
[กระแอมในลำคอ]

371
00:21:53,501 --> 00:21:57,088
เห็นพวกเขาเข้าแถวกัน
กับผนัง

372
00:21:57,130 --> 00:21:59,341
โอ้ นั่นคือ--
มันน่ากลัวมาก

373
00:21:59,507 --> 00:22:03,595
มันน่ากลัวมาก

374
00:22:03,636 --> 00:22:06,306
และรูปลักษณ์
ที่พวกเขามอบให้ฉัน

375
00:22:06,348 --> 00:22:11,311
มันเป็น--มันก็เหมือนกับ--
มันบ้าไปแล้ว

376
00:22:11,353 --> 00:22:17,650
♪ ♪

377
00:22:17,692 --> 00:22:21,780
ฉันจำได้ว่าฉันกังวลมาก
เกี่ยวกับไพเพอร์และฮอลลี่

378
00:22:26,910 --> 00:22:29,913
- เขากำลังพูดถึง
จบลงเพื่อตัวเขาเอง

379
00:22:29,954 --> 00:22:31,915
ในห้องน้ำ

380
00:22:31,956 --> 00:22:34,584
เขาบอกเราว่าเขาจะ
อย่ากลับเข้าคุก

381
00:22:34,626 --> 00:22:37,253
เขาไม่สามารถกลับเข้าคุกได้

382
00:22:41,508 --> 00:22:46,721
นั่นคือเมื่อ
ฉันกลัวจริงๆ

383
00:22:46,763 --> 00:22:49,140
- ผู้ชายคนนี้มีปืน
อยู่ที่เรา

384
00:22:49,182 --> 00:22:52,018
ไม่ได้วางมันลง

385
00:22:52,060 --> 00:22:53,770
และเขากำลังเดินตามหลังเรา

386
00:22:53,812 --> 00:22:54,938
เราทุกคนกำลังนั่ง
บนโซฟา

387
00:22:54,979 --> 00:22:59,150
และเขาจะเพียงแค่
เดินตามหลังเรา

388
00:22:59,192 --> 00:23:00,902
จริงๆ แล้วฉันกำลังคิดแบบว่า

389
00:23:00,944 --> 00:23:02,821
“นี่คือความคิดสุดท้าย
ว่าฉันจะคิดอยู่

390
00:23:02,862 --> 00:23:06,408
ก่อนที่มันจะมืดไป?”

391
00:23:08,535 --> 00:23:11,413
[เพลงมืด]

392
00:23:11,538 --> 00:23:13,081
♪ ♪

393
00:23:13,123 --> 00:23:14,416
- เมื่อหลายปีก่อน--

394
00:23:14,541 --> 00:23:19,337
- ตลอดเวลา
เขาให้เราดูหนัง

395
00:23:19,379 --> 00:23:21,840
เขาคิดว่าตำรวจเป็น
เช่น สแกนบ้าน

396
00:23:21,881 --> 00:23:23,633
ด้วยกล้องอินฟราเรด
หรืออะไรก็ตาม

397
00:23:23,675 --> 00:23:25,385
แล้วเขาก็แบบว่า
“ฉันต้องการพวกคุณทุกคน

398
00:23:25,427 --> 00:23:29,431
ให้เป็นเหมือนคุณกำลังนั่งอยู่
บนโซฟาดูหนัง”

399
00:23:29,514 --> 00:23:33,017
ฮอลลี่บอกเขาแล้ว
ว่าฉันต้องไปทำงาน

400
00:23:33,059 --> 00:23:36,271
แล้วเขาก็แบบว่า "คุณต้อง
เตรียมตัวไปทำงานได้เลย”

401
00:23:36,312 --> 00:23:38,356
เพราะเขาคิดว่า.
นั่นดูเหมือนปกติ

402
00:23:38,398 --> 00:23:41,443
ก่อนอื่นเลย ฉันแบบว่า
"ฉันไม่ไป"

403
00:23:43,611 --> 00:23:46,739
แต่เขาก็ยืนกราน
ที่ฉันจากไป

404
00:23:46,781 --> 00:23:53,455
ฉันก็เลยเข้าไปในห้องนอน
และเขาก็วางไพเพอร์บนเก้าอี้

405
00:23:56,249 --> 00:24:00,670
เขาใช้ไปป์เป็น
เหมือนโล่เล็กๆ ของเขา

406
00:24:00,712 --> 00:24:02,464
- เขามีปืนแบบว่า
ที่ด้านหลังศีรษะของฉัน

407
00:24:02,547 --> 00:24:04,048
และฉันก็รู้สึกได้--
เหมือนมันเป็นเหมือน

408
00:24:04,090 --> 00:24:06,301
สัมผัสด้านหลังศีรษะของฉัน

409
00:24:06,342 --> 00:24:09,471
และส่วนใหญ่ฉันก็อยู่ในนั้น
วินาทีนั้นโกรธมาก

410
00:24:09,554 --> 00:24:14,100
เพราะพ่อของฉันเป็นเหมือน
เป็นคนที่ปกป้องมาก

411
00:24:14,142 --> 00:24:15,477
และใส่เขาเข้าไป
สถานการณ์นั้น

412
00:24:15,685 --> 00:24:17,479
โดยที่เขาทำไม่ได้
อะไรก็ได้เกี่ยวกับมัน

413
00:24:17,645 --> 00:24:19,898
ฉันก็แบบว่า "นั่นสิ.
ช่างเป็นสิ่งที่โหดร้ายและชั่วร้าย

414
00:24:19,939 --> 00:24:21,483
ถึงพ่อแม่ของใครบางคน"

415
00:24:24,027 --> 00:24:26,070
- ข้างเตียงเรา--

416
00:24:26,112 --> 00:24:27,322
และนั่นคือที่
เสื้อผ้าของฉันทั้งหมด

417
00:24:27,363 --> 00:24:29,991
ฉันจึงเอื้อมมือลงไปจับพวกมัน

418
00:24:30,033 --> 00:24:32,869
และฉันมีปืน
ใต้ที่นอน

419
00:24:32,911 --> 00:24:34,370
เธอสามารถบอกได้
ฉันกำลังคิดอะไรอยู่

420
00:24:34,412 --> 00:24:37,415
เพราะเธอรู้
มีปืนอยู่ที่นั่นด้วย

421
00:24:37,457 --> 00:24:42,128
และเธอก็เป็นเช่นนั้น
มองมาที่ฉันแบบ "อย่า"

422
00:24:42,170 --> 00:24:45,298
มันรุนแรงมาก
เพราะมันเหมือนกับว่า

423
00:24:45,340 --> 00:24:47,842
“ฉันจะลองยิงผู้ชายคนนี้ดูไหม?
ฉันทำสิ่งนี้เหรอ?”

424
00:24:51,471 --> 00:24:53,181
และฉันก็มี
เรื่องแปลกๆ แบบนี้ เช่น

425
00:24:53,223 --> 00:24:55,808
ความรู้สึกสงบเข้ามาหาฉัน

426
00:24:55,850 --> 00:24:59,521
ฉันรู้สึกได้
เหมือนมันเห็นได้ชัด

427
00:24:59,687 --> 00:25:01,523
ฉันได้ยินมาแบบนี้
ชอบเสียงเหมือน

428
00:25:01,564 --> 00:25:04,067
“อย่าทำอะไรเลย..
อย่า. อย่าทำอย่างนั้น

429
00:25:04,108 --> 00:25:05,527
“ทุกอย่างจะ
ทำงานได้ดี

430
00:25:05,568 --> 00:25:07,529
มันจะไม่เป็นไร”

431
00:25:07,737 --> 00:25:10,532
และนั่นคือวิธีเดียว
ฉันเดินออกจากที่นั่น

432
00:25:14,244 --> 00:25:16,538
ดังนั้น ขณะที่ฉันกำลังจะขึ้นรถ

433
00:25:16,621 --> 00:25:20,041
เขายืนอยู่
ด้วยปืนของเขาแบบนี้

434
00:25:20,083 --> 00:25:24,337
ประตูลงไปและนั่นคือ
สิ่งสุดท้ายที่ฉันเห็น

435
00:25:26,548 --> 00:25:29,008
- จริงๆ แล้วเราเป็นอย่างนั้น
คดเคี้ยวจริงๆ

436
00:25:29,050 --> 00:25:33,012
เราน่าจะมีประมาณหก
เคลียร์บ้านแปดหลัง

437
00:25:39,978 --> 00:25:41,854
- ฉันเห็นยานพาหนะ
ออกจากที่อยู่อาศัย

438
00:25:41,896 --> 00:25:44,566
ในตอนท้ายของ Cul-de-Sac

439
00:25:46,526 --> 00:25:50,071
- ขณะที่ฉันกำลังถอยออกไป
ตำรวจสิบนายรุมรถของฉัน

440
00:25:50,113 --> 00:25:54,117
ฉันพูดว่า "ผู้ชายที่คุณกำลังมองหา
เพราะอยู่ในบ้าน [...] ของฉัน

441
00:25:54,158 --> 00:25:55,577
เขาอยู่ในบ้านของฉัน”

442
00:26:01,916 --> 00:26:05,128
- นั่นคือเมื่อเรารู้
ว่าเรามีเรื่องจริง

443
00:26:13,595 --> 00:26:15,597
- ฉันลุกขึ้นตามปกติ
[โทรศัพท์สั่น]

444
00:26:15,805 --> 00:26:18,891
จริงๆ แล้วฉันได้รับข้อความจาก
เพื่อนบ้านของฉันฝั่งตรงข้ามถนน

445
00:26:18,933 --> 00:26:22,604
และเธอก็เพิ่งพูดว่า
"เฮ้ คุณโอเคไหม?"

446
00:26:22,687 --> 00:26:24,314
และนั่นก็เป็นเช่นนั้น
ความรู้สึกแรกของฉัน

447
00:26:24,355 --> 00:26:26,899
ของการคิดบางที
มีบางอย่างผิดปกติ

448
00:26:28,318 --> 00:26:30,361
และฉันก็พยายามแล้ว
ที่จะฟัง

449
00:26:30,403 --> 00:26:35,533
ถึงสิ่งที่ฉันได้ยินจากชั้นบน
และฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้า

450
00:26:38,202 --> 00:26:39,912
และฉันก็เดินขึ้นบันไดไป

451
00:26:39,954 --> 00:26:43,166
แล้วฉันก็เห็นผู้ชายคนหนึ่ง
ที่ฉันไม่รู้

452
00:26:43,207 --> 00:26:47,128
ยืนถือปืนอยู่ที่นั่น
และหลังของเขาหันหน้าเข้าหาฉัน

453
00:26:47,170 --> 00:26:50,506
มันอาจจะน่ากลัวที่สุด
สิ่งที่ฉันเคยรู้สึก--

454
00:26:50,548 --> 00:26:51,924
ความกลัวที่สุดที่ฉันเคยรู้สึก

455
00:26:51,966 --> 00:26:57,847
เขาไม่เห็นฉัน โชคดีนะ
และฉันก็วิ่งลงบันไดไป

456
00:26:57,889 --> 00:27:00,224
- เขาได้ยินเหมือน
การเคลื่อนไหวบางอย่าง

457
00:27:00,266 --> 00:27:03,478
และเมื่อเขาพูดว่า "ฉันคิดว่า
ลูกสาวของคุณตื่นแล้ว

458
00:27:03,519 --> 00:27:06,898
เราต้องไปดู
ข้างล่างนั่น”

459
00:27:06,939 --> 00:27:09,108
และเขาก็กังวลว่ามันจะเป็นอย่างนั้น
ไม่ว่าเธอจะตื่นอยู่ก็ตาม

460
00:27:09,150 --> 00:27:11,486
หรือว่าตำรวจกำลังเริ่ม
ที่จะเข้ามาในบ้าน

461
00:27:11,527 --> 00:27:14,447
และฉันก็กลัวมาก
ฉันกลัวมากจริงๆ

462
00:27:14,489 --> 00:27:17,659
ฉันแบบว่า "ถ้าเราเห็นเพรสลีย์
และเราจะเข้าไปในห้องของเธอ

463
00:27:17,825 --> 00:27:20,662
“กับผู้ชายคนหนึ่งที่บังเอิญ
โดยมีปืนจ่ออยู่ข้างหลังเรา

464
00:27:20,703 --> 00:27:23,665
เธอจะเสียสติไปแล้ว”

465
00:27:23,831 --> 00:27:28,670
- เขามีไพเพอร์และอีธาน
และฉันก็เริ่มมองไปรอบๆ

466
00:27:28,836 --> 00:27:33,341
เราลงไปชั้นล่างและไพเพอร์
และฉันก็มองหน้ากัน

467
00:27:33,383 --> 00:27:35,385
และเราก็เป็นเพียง

468
00:27:35,426 --> 00:27:40,014
กรุณาให้บ้าง--บ้าง
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นอีกครั้ง

469
00:27:41,140 --> 00:27:43,685
และเราได้รับ
ไปที่ห้องนอนของเพรสลีย์

470
00:27:43,726 --> 00:27:45,311
และประตูก็ปิด

471
00:27:45,353 --> 00:27:47,313
[เพลงเครียด]

472
00:27:47,355 --> 00:27:50,316
แล้วเราก็เปิดประตู...

473
00:27:50,358 --> 00:27:53,611
♪ ♪

474
00:27:56,280 --> 00:27:59,450
และเห็นหน้าต่างของเธอเปิดอยู่

475
00:28:00,993 --> 00:28:06,708
[ถอนหายใจ] และสายลมก็คือ
ปัดผ่านผ้าม่าน

476
00:28:06,791 --> 00:28:12,046
ฉันมองไปที่ไพเพอร์แล้วเราก็เฉยๆ
มีน้ำตาอยู่ในดวงตาของเรา

477
00:28:12,088 --> 00:28:15,091
พวกเราก็แบบว่า
“เอ่อ เธอออกไปแล้ว”

478
00:28:15,133 --> 00:28:18,094
[เพลงเบาๆ]

479
00:28:18,136 --> 00:28:23,933
♪ ♪

480
00:28:23,975 --> 00:28:29,689
เมื่อโจเห็นว่าเธอออกไปข้างนอก

481
00:28:29,731 --> 00:28:31,733
ฉันกับไพเพอร์พูดทันทีว่า
“โอ้ คุณรู้อะไรมั้ย?

482
00:28:31,816 --> 00:28:35,027
“เธอทำเช่นนี้ตลอดเวลา
เธอย่องออกไป

483
00:28:35,069 --> 00:28:37,488
“เธอคงจะทำอย่างนั้น.
เมื่อคืน

484
00:28:37,530 --> 00:28:40,408
และเราก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ"

485
00:28:40,450 --> 00:28:44,287
เขาเป็นคนใจดีง่าย
ของคนโง่ในบางเรื่อง

486
00:28:47,331 --> 00:28:51,419
- และฉันก็หมดห้องนอนของฉัน
หน้าต่างสู่ลานหน้าบ้านของฉัน

487
00:28:51,461 --> 00:28:55,214
[เพลงเครียด]

488
00:28:55,256 --> 00:28:56,340
มันเป็นสีดำสนิท

489
00:28:56,382 --> 00:29:00,178
แล้วฉันก็รู้สึกเฉยๆ
มีคนคว้าฉัน

490
00:29:08,019 --> 00:29:11,522
- ฉันเพิ่งรู้สึกว่ามีคนจับฉัน

491
00:29:11,564 --> 00:29:13,983
[เพลงที่น่าสงสัย]

492
00:29:14,025 --> 00:29:15,777
และพวกเขาก็แค่พูดว่า
“เรามีพ่อของคุณ

493
00:29:15,902 --> 00:29:18,571
และเราจะทำให้แน่ใจ
ทุกอย่างจบลงด้วยดี”

494
00:29:20,114 --> 00:29:22,992
- เจ้าหน้าที่ที่เป็นเจ้า
ในที่เกิดเหตุพาเธอไป

495
00:29:23,034 --> 00:29:25,161
มันถูกระบุว่าเป็นเพรสลีย์

496
00:29:25,203 --> 00:29:27,497
[เสียงพูดคุยทางวิทยุที่ไม่ชัดเจน]

497
00:29:27,538 --> 00:29:29,290
แล้วเธอก็ให้ฉัน
ข้อมูล

498
00:29:29,332 --> 00:29:32,335
ของสิ่งที่เธอได้เห็น

499
00:29:32,376 --> 00:29:34,670
- เราได้เรียนรู้ว่าผู้ต้องสงสัย
โจเซฟ แมนฮาร์ด,

500
00:29:34,712 --> 00:29:36,464
มีความมุ่งมั่น
ความผิดอาญาร้ายแรงหลายประการ

501
00:29:36,506 --> 00:29:37,799
ด้วยอาวุธปืน

502
00:29:37,965 --> 00:29:41,803
หลบหนีจากตำรวจและมี
จับครอบครัวเป็นตัวประกัน

503
00:29:41,928 --> 00:29:44,764
เขาแถลงไว้หลายข้อ
ว่าเขาจะไม่กลับไป

504
00:29:44,806 --> 00:29:46,808
ติดคุกแล้วเขาก็ไม่ยอม
ปล่อยให้มีชีวิตอยู่ที่นั่น

505
00:29:46,849 --> 00:29:49,477
ถ้ามีใครบอกฉัน
ว่าพวกเขาจะไม่จากไป

506
00:29:49,519 --> 00:29:51,813
ที่ไหนสักแห่งที่ยังมีชีวิตอยู่
ฉันมีแนวโน้มที่จะเชื่อพวกเขา

507
00:29:51,854 --> 00:29:53,439
เรื่องเลวร้ายก็จะเกิดขึ้น

508
00:29:53,481 --> 00:29:56,400
- หนึ่งในนั้นพูดว่า "'เคย์
เราต้องการให้คุณออกไป

509
00:29:56,442 --> 00:29:59,487
แล้วไปที่สถานีตำรวจ”

510
00:29:59,529 --> 00:30:03,825
แล้วนั่นคือที่
ในที่สุดเราก็รอ

511
00:30:08,204 --> 00:30:13,042
♪ ♪

512
00:30:13,084 --> 00:30:17,046
- หลังจากที่เพรสลีย์ออกไป
ตำรวจเริ่มโทรหาเรา

513
00:30:17,088 --> 00:30:18,798
บนโทรศัพท์ของเราทุกเครื่อง

514
00:30:18,840 --> 00:30:21,843
[โทรศัพท์ดังขึ้น สั่น]

515
00:30:22,593 --> 00:30:25,638
ตอนแรกเขาไม่ได้อยู่กับเรา
รับสายโทรศัพท์

516
00:30:25,680 --> 00:30:27,223
พวกเขาจึงเริ่มส่งข้อความถึงเรา

517
00:30:27,265 --> 00:30:30,601
[เสียงโทรศัพท์สั่น]

518
00:30:33,729 --> 00:30:37,608
- ตอนนี้โจ
เริ่มบ้าคลั่งแล้วจริงๆ

519
00:30:37,650 --> 00:30:40,528
เขาเริ่มกลัวแล้ว

520
00:30:40,570 --> 00:30:43,865
- เขาเป็นเหมือน "ฉันแค่จะ
ให้อีธานจัดการพวกมัน”

521
00:30:44,073 --> 00:30:46,868
- อีธานคือคนนั้น
ที่จะพูดคุยกับพวกเขา

522
00:30:46,993 --> 00:30:50,872
และโจจะบอกเขา
ว่าจะพูดอะไรกันแน่

523
00:30:51,080 --> 00:30:53,374
รู้ไหมเขาจะพูดว่า
“เราไม่เดือดร้อนอะไร..

524
00:30:53,416 --> 00:30:55,877
เราสบายดี"
คุณรู้ไหม และ--

525
00:30:55,960 --> 00:30:57,628
และมันก็ผ่านไป
ไปมา

526
00:31:06,929 --> 00:31:11,893
- เขาก็แค่รู้สึกแบบนั้นในทันที
ชอบอีธานเข้าแล้ว

527
00:31:12,101 --> 00:31:15,897
อีธานมีความสงบมาก
พลังงานสงบ

528
00:31:15,980 --> 00:31:18,357
เขาต้องการอีธานมาก
ที่จะรับช่วงต่อ

529
00:31:18,399 --> 00:31:23,613
บทสนทนาเหล่านั้น
กับผู้เจรจา

530
00:31:23,654 --> 00:31:26,032
- เราได้รับมาก
ของข้อมูลที่แตกต่างกัน

531
00:31:26,073 --> 00:31:27,700
จากตระกูลซามูเอลสัน

532
00:31:27,742 --> 00:31:30,411
โชคดีมีนักเจรจา
โทรไปหาอีธานแล้ว

533
00:31:30,453 --> 00:31:32,371
โดยให้ผู้ต้องสงสัยอยู่ห่างจากเขา

534
00:31:35,583 --> 00:31:39,003
- อีธานทำได้
เพื่อตอบข้อใดข้อหนึ่ง เช่น

535
00:31:39,045 --> 00:31:41,923
คำถามที่สำคัญที่สุด
ที่พวกเขาถามเรา

536
00:31:42,173 --> 00:31:45,843
โทรตามด้วยความจริงใจ
โดยที่โจไม่ได้ยินเขา

537
00:31:45,885 --> 00:31:48,554
- พวกเขาถามฉันว่า
“คุณว่างที่จะออกไปหรือเปล่า?”

538
00:31:48,596 --> 00:31:50,806
และฉันก็บอกพวกเขาว่า "ไม่"

539
00:31:52,558 --> 00:31:56,145
- เขากล่าวว่า "เราไม่เป็นอิสระ
ที่จะออกไป

540
00:31:56,187 --> 00:31:59,732
ผู้ชายคนนี้จะทำร้ายเรา”

541
00:31:59,774 --> 00:32:03,319
- ไม่มีช่วงเวลาใดเลย
บรรเทาทุกข์แต่อย่างใด

542
00:32:03,361 --> 00:32:06,656
มันเป็นเพียง...

543
00:32:06,697 --> 00:32:09,200
จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?

544
00:32:11,285 --> 00:32:16,165
โจก็จบแล้วจริงๆ
โทรหาพี่ชายของเขา

545
00:32:16,207 --> 00:32:17,375
และพูดคุยกับเขา

546
00:32:17,416 --> 00:32:18,834
และเขากล่าวว่า

547
00:32:18,876 --> 00:32:22,421
“ฉันประสบปัญหาใหญ่
ฉันประสบปัญหาใหญ่”

548
00:32:22,463 --> 00:32:24,423
และเราก็ได้ยินเสียงน้องชายของเขา
อีกด้านหนึ่ง

549
00:32:24,465 --> 00:32:26,801
พูดว่า
“อย่าทำอะไรเลยโจ”

550
00:32:26,842 --> 00:32:30,179
อย่าทำอะไรเลย
ได้โปรดอย่าทำร้ายพวกเขาเลย”

551
00:32:30,221 --> 00:32:36,227
ฉันคิดว่าเขารู้เรื่องนี้
ตอนนี้เริ่มจริงจังแล้ว

552
00:32:36,268 --> 00:32:38,771
- แผนของเรา
ตั้งแต่เริ่มแรก

553
00:32:38,813 --> 00:32:41,899
กำลังจับตัวประกันไว้
และหวังว่า

554
00:32:41,941 --> 00:32:44,193
ปราบปรามผู้ต้องสงสัย

555
00:32:44,235 --> 00:32:47,113
เราได้รับข้อมูลแล้ว
ในเวลานั้น

556
00:32:47,154 --> 00:32:50,199
ว่าระดับภัยคุกคามมี
ได้รับการยกให้เป็นอำนาจแบบเปิด

557
00:32:50,241 --> 00:32:53,035
อำนาจเปิดคือ
การตัดสินใจระดับคำสั่ง

558
00:32:53,077 --> 00:32:56,580
ว่าเกณฑ์ในการใช้งาน
พลังร้ายแรงถูกพบแล้ว

559
00:32:56,622 --> 00:33:00,418
พูดง่ายๆ ก็คือใครสักคน
กำลังก่อภัยคุกคามร้ายแรง

560
00:33:00,459 --> 00:33:02,336
ฉันควรจะหาพวกเขา
และหยุดพวกเขาจากการเป็น

561
00:33:02,378 --> 00:33:04,255
ภัยคุกคามร้ายแรงนั้น
โดยเร็วที่สุด

562
00:33:06,424 --> 00:33:08,551
- ดังนั้นข้อมูลทั้งหมด
ที่เราพูดไปแล้ว

563
00:33:08,592 --> 00:33:10,344
ว่าเขาอยู่ทางด้านตะวันออก
ของบ้าน

564
00:33:10,386 --> 00:33:11,929
พวกเขามองเห็นเขาได้
มองผ่านหน้าต่าง

565
00:33:11,971 --> 00:33:15,224
ดังนั้นเราจึงได้ปรับใช้ในตอนแรก
ทรัพยากรทั้งหมดของเรา เอ่อ

566
00:33:15,266 --> 00:33:18,602
เท่าที่นักแม่นปืนของเราไป
ไปทางทิศตะวันออกของบ้าน

567
00:33:20,062 --> 00:33:21,564
- เจ้าหน้าที่แม็กกี้กับฉันเป็นคนจัดการ

568
00:33:21,605 --> 00:33:23,315
ฉันวางปืนให้เขาก่อน

569
00:33:23,357 --> 00:33:26,610
แล้วฉันก็เริ่มเรียน
ภาพผู้ต้องสงสัย--

570
00:33:26,652 --> 00:33:29,572
ทุกอย่างจากรูปร่าง
ของใบหน้า สีตา

571
00:33:29,613 --> 00:33:32,867
จมูกดูเป็นอย่างไร
ถึงขนบนใบหน้า

572
00:33:32,908 --> 00:33:36,203
[เพลงลางร้าย]

573
00:33:36,245 --> 00:33:38,122
♪ ♪

574
00:33:38,164 --> 00:33:39,707
- ผู้ต้องสงสัยพูดว่า "เอาล่ะ

575
00:33:39,749 --> 00:33:41,417
“ผมจะพาทุกคน.
ไปที่ประตูหน้า

576
00:33:41,459 --> 00:33:46,130
เพื่อแสดงให้คุณเห็นว่า--
ว่าพวกเขาทั้งหมดโอเค”

577
00:33:59,143 --> 00:34:06,150
- เขาเปิดประตูนั้น...

578
00:34:06,192 --> 00:34:08,778
และฉันกำลังคิดว่า
“ทันทีที่ประตูนั้นเปิดออก

579
00:34:08,819 --> 00:34:11,405
“พวกเขาจะเป็นผู้ชายข้างนอก
ที่นั่นพยายามร่วมงานกับเขา

580
00:34:11,447 --> 00:34:13,741
เพื่อให้เขาออกมา”

581
00:34:13,783 --> 00:34:15,493
มันเงียบไป

582
00:34:15,534 --> 00:34:18,204
ไม่มีใครอยู่ที่นั่น

583
00:34:18,245 --> 00:34:19,955
- เราเห็นได้นิดหน่อย
ทางด้านตะวันออกของบ้าน

584
00:34:19,997 --> 00:34:22,333
- ประตูหน้า
ทางด้านตะวันตก

585
00:34:22,374 --> 00:34:24,293
- เราเป็นมือปืนที่หนักมาก
ทางด้านตะวันออก

586
00:34:24,335 --> 00:34:27,797
และเราไม่มี
ประตูหน้าปิดอยู่

587
00:34:27,838 --> 00:34:30,591
นั่นเป็นความผิดพลาด
ในส่วนของฉัน

588
00:34:30,633 --> 00:34:33,385
- ไม่มีใครเห็นประตู

589
00:34:33,427 --> 00:34:35,763
เราพลาดโอกาสของเรา

590
00:34:35,805 --> 00:34:39,558
ไม่มีทางที่เขาจะ.
กลับมาที่ประตูนั้นอีกครั้ง

591
00:34:39,600 --> 00:34:43,104
- เขาแบบว่า "เอาล่ะ
ไม่มีใครมาที่นี่เพื่อรับฉัน”

592
00:34:43,354 --> 00:34:48,359
ประตูนั้นปิดลง
และเราก็ตกใจมาก

593
00:34:48,400 --> 00:34:51,028
เพราะตอนนี้อะไร?

594
00:34:53,823 --> 00:34:57,743
- เราวิ่งออกจากจอบนั้น
และตามถนน

595
00:34:57,785 --> 00:35:01,288
และเราก็ทำได้
เพื่อทำให้มันข้ามรั้ว

596
00:35:01,330 --> 00:35:03,415
แล้วเราก็ทำได้
เพื่อดูประตูหน้าบ้านของเรา

597
00:35:03,457 --> 00:35:05,000
และยังคงปกปิดไว้พอสมควร

598
00:35:05,042 --> 00:35:07,128
- ฉันดู
ผู้นำการเจรจาต่อรอง

599
00:35:07,336 --> 00:35:09,004
และฉันก็พูดว่า
“เขาจะทำแบบนั้นอีกครั้ง

600
00:35:09,046 --> 00:35:11,966
และมันจะเป็นสิ่งสุดท้าย
ที่เขาเคยทำ”

601
00:35:12,007 --> 00:35:14,927
[เพลงประกอบละคร]

602
00:35:14,969 --> 00:35:20,558
♪ ♪

603
00:35:20,599 --> 00:35:22,434
- นักเจรจาต่อรอง
พวกเขากำลังถามเรา

604
00:35:22,476 --> 00:35:24,728
เพื่อก้าวลงไปชั้นล่าง
และเปิดประตู

605
00:35:27,481 --> 00:35:30,067
และเราต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง
คุณรู้ไหม

606
00:35:31,819 --> 00:35:35,781
- ฉันพยายามคุยกับเขา
เกี่ยวกับ คุณก็รู้ คุณสามารถ--

607
00:35:35,823 --> 00:35:39,827
คุณสามารถทำสิ่งที่ถูกต้องได้
ทางเลือกสำหรับบุตรหลานของคุณ

608
00:35:39,869 --> 00:35:44,498
พวกเขาสามารถเห็นคุณ
ในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกที่ดี

609
00:35:44,540 --> 00:35:47,543
หากเจ้าเดินออกไปมอบตัว
คุณสามารถเริ่มต้นใหม่ได้

610
00:35:47,585 --> 00:35:50,754
คุณรู้ไหมว่าฉันกำลังพยายาม
ที่จะทำงานแบบนั้นกับเขา

611
00:35:50,796 --> 00:35:54,592
และเขาก็ดูเหมือน
ที่จะชอบความคิดนั้น

612
00:35:57,428 --> 00:36:01,182
ดังนั้นเมื่อพวกเขาให้เขามา
ประตูเป็นครั้งที่สอง

613
00:36:01,223 --> 00:36:04,310
เขาให้ฉันดู
ที่ฉันจะไม่มีวันลืม--

614
00:36:04,351 --> 00:36:09,940
เหมือนที่เขารู้
ชีวิตของเขาจบลงแล้ว

615
00:36:09,982 --> 00:36:14,195
แต่ฉันก็ไม่เคยคิดเลย

616
00:36:14,236 --> 00:36:17,781
ว่าเกิดอะไรขึ้น
จะเกิดขึ้น

617
00:36:25,247 --> 00:36:27,458
[เพลงเครียด]

618
00:36:27,499 --> 00:36:29,710
- เขาเปิดประตู.
ฉันกำลังยืนอยู่--

619
00:36:29,752 --> 00:36:34,173
เราทุกคนต่างก็ยืนอยู่
อยู่ข้างหลังเขา

620
00:36:36,425 --> 00:36:39,428
- ประตูหน้าเปิดออก

621
00:36:39,470 --> 00:36:40,846
ฉันสามารถมองเห็นได้
ครอบครัวกำลังใกล้เข้ามา

622
00:36:40,888 --> 00:36:43,849
ธรณีประตู

623
00:36:43,891 --> 00:36:47,394
ไพเพอร์ เธอยกมือขึ้น
และเธอก็ร้องไห้

624
00:36:47,436 --> 00:36:53,359
ฮอลลี่ โจ อยู่ข้างๆ เธอ
และเธอก็ดูหวาดกลัว

625
00:36:53,400 --> 00:36:56,320
โจเซฟ แมนฮาร์ดดึงออกมาแล้ว
ตัวเองพิงกำแพง

626
00:36:56,362 --> 00:36:57,571
และดึงประตูเข้ามาหาเขา

627
00:36:57,613 --> 00:36:59,490
และเขาซ่อนอยู่ข้างหลัง
ประตู

628
00:37:01,951 --> 00:37:04,912
ฉันเห็นเขาเริ่มหัวช้าๆ
เพื่อมองไปรอบ ๆ ประตู

629
00:37:04,954 --> 00:37:07,456
และฉันก็รู้ทันที
มันเป็นเขา

630
00:37:07,498 --> 00:37:09,458
เมื่อฉันทำแล้ว
รหัสที่เป็นบวก

631
00:37:09,500 --> 00:37:13,462
และฉันก็รู้จักพวกตัวประกันด้วย
ไม่ได้มีความพยายามใดๆ

632
00:37:13,504 --> 00:37:16,548
เพื่อข้ามขีดจำกัดนั้นไป
พวกเขาไม่มีอิสระที่จะออกไป

633
00:37:16,590 --> 00:37:20,302
ฉันตัดสินใจยิง

634
00:37:20,344 --> 00:37:22,012
- แล้ว...
[กระสุนปืน]

635
00:37:26,308 --> 00:37:29,979
- แค่เสียงดังที่สุด
คุณคงจินตนาการได้

636
00:37:30,020 --> 00:37:32,856
- บูมเหมือนมันเกิดขึ้น
ในทันที

637
00:37:32,898 --> 00:37:34,608
- ฉันรู้สึกดีเมื่อ
ฉันสัมผัสมันออก

638
00:37:34,650 --> 00:37:36,402
มันเป็นลูกยิงที่ดี
ฉันฝึกซ้อมเพื่อช็อตนั้นแล้ว

639
00:37:36,443 --> 00:37:39,863
มันก็อยู่ข้างในอยู่ดี
ความสามารถของฉันในช่วงนั้น

640
00:37:39,905 --> 00:37:43,951
ฉันรู้ว่ามันเป็นช็อตที่ดี
แต่ประตูปิดลง

641
00:37:43,993 --> 00:37:50,124
- เราไม่แน่ใจว่า จริงๆ แล้ว
ผู้ต้องสงสัยถูกยิงและถูกโจมตี

642
00:37:50,165 --> 00:37:51,959
หรือถ้ากระสุนพลาด

643
00:37:52,001 --> 00:37:55,713
และตอนนี้เขากำลังเข้าไปข้างใน
เพื่อฆ่าตัวประกันของเรา

644
00:37:55,754 --> 00:37:58,090
[กระสุนปืน]

645
00:38:02,928 --> 00:38:04,888
- ฉันแค่จำได้ว่าออกมา
ของตำแหน่งบัญชาการ

646
00:38:04,930 --> 00:38:06,390
และเพียงแค่เว้นจังหวะและเว้นจังหวะ

647
00:38:06,432 --> 00:38:11,353
ฉันต้องการคำยืนยัน
ว่าพวกซามูเอลสันสบายดี

648
00:38:13,188 --> 00:38:15,065
- ฉันสลบไป

649
00:38:15,107 --> 00:38:19,611
มาเพียงเพื่อพบเขา
พับและล้ม

650
00:38:22,364 --> 00:38:28,329
- และฉันก็กรีดร้อง

651
00:38:28,579 --> 00:38:30,706
- ฉันถูกปกคลุมไปด้วยเลือดของเขา

652
00:38:30,748 --> 00:38:31,999
แม่ของฉันเป็น

653
00:38:32,041 --> 00:38:34,668
อีธานโดนโจมตี
ด้วยกระสุน

654
00:38:34,710 --> 00:38:37,046
- ฉันคิดว่าในขณะนั้น

655
00:38:37,087 --> 00:38:42,343
นั่นคือกระโหลกศีรษะของเขา
หรือมีอะไรมากระทบฉัน

656
00:38:42,384 --> 00:38:44,136
ฮอลลี่กรีดร้อง
“พวกเขาฆ่าเขา

657
00:38:44,178 --> 00:38:47,348
พวกเขาฆ่าเขา”

658
00:38:47,598 --> 00:38:49,933
- จากนั้นคุณจะได้ยิน
ฝูงนี้--เหมือน

659
00:38:49,975 --> 00:38:54,188
เสียงอันยิ่งใหญ่นี้มาจากทุกที่
ในบ้าน

660
00:38:54,229 --> 00:38:55,898
ของหน่วย SWAT ที่เข้ามา

661
00:38:55,939 --> 00:38:57,858
มันเป็นเพียงความสับสนวุ่นวาย

662
00:38:57,900 --> 00:39:00,652
[กรีดร้องไม่ชัด]

663
00:39:00,694 --> 00:39:03,947
ฉันไม่สามารถอธิบายได้
ฉันแค่กลัวมาก

664
00:39:03,989 --> 00:39:08,911
และด้วยความตกใจและสามารถ
แทบจะรั้งตัวเองไว้

665
00:39:14,458 --> 00:39:20,547
พวกหน่วย SWAT จับพวกเราไว้
และเพียงแค่รั้งเราไว้

666
00:39:20,589 --> 00:39:22,591
ทันใดนั้น
มันเป็นแค่การเคลื่อนไหวช้าๆ

667
00:39:22,633 --> 00:39:26,929
และคนเหล่านี้ก็ยุติธรรม
กอดเรา

668
00:39:26,970 --> 00:39:32,267
และฉันก็จำได้เพียงเท่านั้น
มองขึ้นไปบนท้องฟ้า

669
00:39:32,309 --> 00:39:36,522
เช่น แค่คิด
“พระเจ้า เหมือนกับว่าเราทำได้แล้ว

670
00:39:36,563 --> 00:39:38,690
แบบว่าเราทำสำเร็จแล้ว”

671
00:39:41,985 --> 00:39:44,947
[เพลงเบาๆ]

672
00:39:44,988 --> 00:39:47,408
[เฮลิคอปเตอร์หวือ]

673
00:39:47,658 --> 00:39:48,784
- ในที่สุดก็ผ่านทางวิทยุ
มีคนพูดว่า

674
00:39:48,826 --> 00:39:50,452
“ตัวประกันปลอดภัยแล้ว”

675
00:39:50,494 --> 00:39:53,163
♪ ♪

676
00:39:53,205 --> 00:39:56,208
- การยืนยันนั้นยอดเยี่ยมมาก
และ--และเพียงแค่--

677
00:39:56,250 --> 00:39:59,420
แค่น้ำท่วม
ของอารมณ์เกิดขึ้น

678
00:40:04,007 --> 00:40:07,719
- ฉันเพิ่งวิ่งออกไปข้างนอก
และกำลังรอคอยที่จะพบพวกเขา

679
00:40:07,761 --> 00:40:11,265
และฉันก็ไปกอดพี่สาวของฉัน
เพราะ

680
00:40:11,306 --> 00:40:14,810
เธอดูเป็นเช่นนั้น...

681
00:40:14,852 --> 00:40:19,815
♪ ♪

682
00:40:19,857 --> 00:40:22,985
เหมือนกลัวและพ่ายแพ้

683
00:40:31,869 --> 00:40:34,288
- และพวกเขาก็เหมือนกับว่า
ออกไปทางด้านหน้าทั้งหมด

684
00:40:34,329 --> 00:40:36,957
ด้วยการอ้าแขนรอ
เพื่อให้เราได้ชอบกอดพวกเขา

685
00:40:36,999 --> 00:40:39,126
- ใช้ได้. ใช้ได้.
ใช้ได้.

686
00:40:39,168 --> 00:40:43,839
- คุณไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไร
ปล่อยให้ครอบครัวของคุณไป

687
00:40:43,881 --> 00:40:45,924
และคุณไม่รู้วิธี
นั่นจะกลายเป็นว่า

688
00:40:45,966 --> 00:40:47,926
และที่จะได้ยิน
ว่าทุกคนปลอดภัย

689
00:40:47,968 --> 00:40:50,387
ฉันรู้สึกขอบคุณมาก

690
00:40:52,514 --> 00:40:54,391
- ฉันไม่ใช่นักฆ่า

691
00:40:54,433 --> 00:40:56,643
ในด้านหนึ่ง
ฉันภูมิใจอย่างยิ่ง

692
00:40:56,685 --> 00:40:59,396
ฉันภูมิใจในทีมของฉัน
ฉันภูมิใจกับสิ่งที่ฉันทำ

693
00:40:59,438 --> 00:41:03,275
สามีภรรยาได้อยู่
ร่วมกันและมีประสบการณ์

694
00:41:03,317 --> 00:41:05,068
คุณรู้ไหมว่าความสุข
ของการเลี้ยงลูก

695
00:41:05,110 --> 00:41:07,488
เพื่อสิ่งดีๆเหล่านั้น
ที่จะเกิดขึ้น

696
00:41:07,696 --> 00:41:09,239
ฉันต้องกระทำ
เป็นการกระทำรุนแรงอันน่าสยดสยอง

697
00:41:09,281 --> 00:41:10,991
กับมนุษย์อีกคนหนึ่ง

698
00:41:11,033 --> 00:41:13,368
- ฉันเข้าสู่อาชีพนี้
ฉันเข้าร่วมทีมสวาท

699
00:41:13,410 --> 00:41:17,581
เพื่อช่วยชีวิตผู้คน
และเราก็ทำอย่างนั้นในคืนนั้น

700
00:41:17,623 --> 00:41:23,504
- อาชีพทั้งหมดของฉัน
เป็นเหมือนช่วงเวลานี้

701
00:41:23,545 --> 00:41:25,255
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาของการฝึกอบรม
การเสียสละทั้งหมด

702
00:41:25,297 --> 00:41:29,218
และทุกอย่างก็เป็นเช่นนั้น
เพื่อสิ่งนั้น--สำหรับพวกเขา

703
00:41:30,969 --> 00:41:32,888
- คุณสงสัยอยู่เสมอ
คุณจะทำอะไร

704
00:41:32,930 --> 00:41:37,309
ในสถานการณ์เช่นนั้น

705
00:41:39,061 --> 00:41:41,146
ในที่สุดฉันก็รู้สึกขอบคุณมาก

706
00:41:41,188 --> 00:41:45,817
เพราะว่าไพเพอร์กับฉัน
บันทึกไว้ซึ่งกันและกัน

707
00:41:45,859 --> 00:41:47,528
หลังจากบางสิ่งบางอย่าง
เช่นนั้นเกิดขึ้น

708
00:41:47,569 --> 00:41:50,697
ความผูกพันของคุณเป็นเพียง
ลึกลงไปมาก

709
00:41:50,739 --> 00:41:54,409
เราแค่ไม่เอากัน
เพื่อรับเลย

710
00:41:54,451 --> 00:42:01,500
♪ ♪

711
00:42:01,500 --> 00:42:06,500
ดาวน์โหลดจาก WWW.AWAFIM.TV

712
00:42:01,500 --> 00:42:11,500
สำหรับภาพยนตร์และซีรีส์ล่าสุดพร้อมคำบรรยาย
เยี่ยมชม WWW.AWAFIM.TV วันนี้